0
postawowe
nauka zajmująca się ustalaniem, co jest moralnie dobre, a co złe, oraz — na podstawie przyjętych ocen i związanych z nimi powinności — wyznaczająca dyrektywy postępowania, zbiór zasad (norm), które określają co jest dobre (prawidłowe, nieszkodliwe), a co złe (nieprawidłowe, szkodliwe)., pogląd zgodnie z którym dobrym jest dążenie do szczęścia rozumianego jako przyjemność, jednak przyjemność opiera się na cnocie i wiedzy. Ważnym jest oparcie swojego życia na rozumie. Przedstawiciele: , pogląd zgodnie z którym dążeniem człowieka jest osiągnięcie szczęścia. Szczęście jest najwyższym dobrem. Przedstawiciele: Arystoteles., za wartość najwyższą uznaje poszanowanie dla życia, najlepiej zgodnego z naturą., pogląd przyjmujący zmienność postępowego rozwoju całej rzeczywistości (biologicznej jak i duchowej). Zgodnie z nim dobre jest to co służy przystosowaniu i rozwojowi ku doskonałości, pogląd Immanuela Kanta, zgodnie z którym, moralna wartość nie może być wywiedziona z celu działania, a z zasady rozumu. , konwencji, przyjęcia pewnej perspektywy. Twórcy: sofiści. pogląd zgodnie, z którym nie ma obiektywnej prawdy, gdyż wszystko jest dziełem pewnej, doktryna średniowieczna głosząca, że idee ogólne są jedynie słowami, kórym nie odpowiada żadna rzeczywistość duchowa, pogląd wedle, którego wiedza jest równoznaczna z dobrem, a zło jest brakiem wiedzy. Człowiek postępuje dobrze wtedy, gdy ma wiedzę na temat tego co dobre. Mając tę wiedzę nie może postępować źle. Prze, pogląd zgodnie, z którym moralność poddaje się weryfikacji naukowej. W związku z tym można określić obiektywnie co jest dobre, a co jest złe., doktryna bądź postawa moralna głosząca iż ,,pożyteczne, czyli, to, co może dostarczyć najwięcej szczęścia'' powinno być najwyższą zasadą naszego działania, opisuje rzeczywiste zachowania ludzkie w sferze moralnej, postępowanie wobec innych zgodnie z nakazami etycznymi, teoria która ocenia moralne dobro i zło w kategoriach konsekwencji czynów człowieka. Jeżeli to co wynika z jakiegoś czynu jest w efekcie korzystne to czyn jest dobry i na odwrót., nauka zajmująca się problematyką moralną wynikającą z rozwoju nauk biologicznych i medycznych, związaną z rosnącymi możliwościami zastosowań praktycznych, koncepcja filozoficzna w centrum zainteresowania stawiająca osobę rozumianą jako byt natury duchowej, obdarzony świadomością i wolą, twórczy i odpowiedzialny moralnie., postawa związana z silnym poczuciem własnej wartości i wiarą w wyznawane zasady moralne, religijne lub społeczne, zbiór norm moralnych określających postępowanie przedstawicieli danego zawodu. Etyka zawodowa przybiera często formę kodeksu etycznego danego zawodu, opisującego akceptowany społecznie ideał., stanowisko etyczne zakładające dążenie do doskonałości jako etyczny cel człowieka., pogląd zgodnie, z którym dobrem jest to co jest użyteczne. Dobro jest tu postrzegane względnie. Przedstawiciele: Williams James., zajmuje się badaniem twierdzeń etycznych pod względem poprawności logicznej i metodologicznej, jest to pewna cecha wypowiadanych zdań, określająca ich korelację z rzeczywistością., dział etyki traktujący o obowiązkach moralnych i o tym, co decyduje o moralnej wartości czynów, utożsamiane z pojęciem bytu. W moralności dobro określa poprawność (zgodność z normami moralnymi) czynów i zachowań człowieka, wg. Arystotelesa cnota oparta na przyzwyczajeniu. Jest oparta na zasadzie złotego środka i jest wyważeniem między nadmiarem a niedomiarem., - to koncepcja etyczna w myśl której ludzkie poglądy i postawy opierają się na reakcjach uczuciowych i emocjonalnych pokładach osobistych preferencji. To emotywna odpowiedź i reakcja na cokolwiek, się, sytuacja polegająca na konieczności podjęcia działania, którego urzeczywistnienie jest wyznaczone przez wykluczające się wartości; Wiąże się z poświęceniem jednej wartości na rzecz drugiej., pogląd, wedle którego cała rzeczywistość (moralna) dąży do jakiegoś określonego celu., pogląd wedle którego dobrem jest dążenie do szczęścia rozumianego jako przyjemność. Dobrym jest to co sprawia przyjemność., opiera się na zasadzie osiągania szczęścia przez wewnętrzną dyscyplinę moralną, sumienne spełnianie tych obowiązków, które spadają na nas naturalną koleją rzeczy, oraz odcięcia swoich emocji od zdarze, postawa intelektualna polegająca na uznaniu Boga za najwyższą wartość. Zgodnie z nią, punktem odniesienia dla wszystkich innych wartości w każdym z aspektów życia publicznego i osobistego jest Bóg.
0
niektóre słówka z 1000 najczęściej używanych
наконец, ранний, должный, спина, хотя, вообще, никакой, вернуться, кроме, самый, тот, совершенно, заметить, почти, ни, взгляд , общий, сразу, будто, дело, можно, утро, глядеть, хоть, более, вместе, похожий, всегда, решить, даже, вот, опять
1
Pawła angielski z socjologii
apparent, to relate, to derive, to sweep, to pat on the back, to graze, to attach, outspoken, to nourish, to brim, muse, to overpower, keen, relevant, to exaggerate, to dub, to condone, to toil, to endure, to resist, prone, rampant, distinctive, pronoun, efforts, rife, conviction, to burgeon, to pursue, soaring, apparently, emphasis